Heergods Natuur
O
maakt nich alle grund torecht
tot akkerland, tot maat en weide,
laat
hier en door een hökien frij,
een
strepien fen, een stückien heide,
dat
hier en door een steechien blief
soa,
as et uns de Heergod gif.
O
haut nich alle hegen fut,
verbrant
nich all' de brömmelbüsche,
en
maakt nich alle kölke to,
woor
wild noch grööjt wee'n, lois en rüschen.
Laat
wassen doch den gellen braam,
den wagebus, den barkenbaam!
Noch
is't in unse Groafschup moij:
O
sorgt doch, dat dat so mag blieven!
Wij
möt uut unse Moderland
nich
alle moijigheid verdrieven!
En'n
moijsten goorn up de duur,
dat
is en blif doch Gods natuur!
Drüm
maakt nich alle grund torecht,
tot akkerland, tot maat en weide,
laat
hier en door een hökien frij,
een
strepien fen, een stückien heide,
dat
hier en door een steechien blief
soa't
unsen Leven Heer uns gif.
Karl Sauvagerd